Oczekiwanie na wieści od bliskich z wojny wzburza się dużo emocji: od rozpaczy po nadzieję i na odwrót. Jednak, kobiety często zostają same ze swoimi doświadczeniami – z powodu uprzedzeń społecznych i braku zrozumienia głębi problemu, że niejednoznaczna strata jest traumą.
Fundacja Przyszłość dla Ukrainy (FFU), we współpracy z Luminance Production, nakręciła i już zaprezentowała krótki film „Niejednoznaczna strata to trauma” na portalach społecznościowych, żeby opowiedzieć o doświadczeniu niejednoznacznej straty w życiu kobiet, których bliscy zaginęli na wojnie lub znajdują się w niewoli.
Materiał został stworzony przez Fundację FFU przy wsparciu Fundacji Askold i Dir, administrowanej przez ISAR Ednannia w ramach projektu „Silne społeczeństwo obywatelskie Ukrainy – motor reform i demokracji” finansowanego przez Norwegię i Szwecję.
W filmie przedstawiono różne pokolenia kobiet, w oczekiwaniu na dzwonek od bliskiej osoby. Łączy je wspólny ból i emocje – od nadziei do rozpaczy, w tym stanie żyją miesiącami, a nawet latami.
Według reżysera Denisa Stegnia, film został nakręcony jako taki, który bym dawał nadzieję i przeprowadził do pozytywnych zmian.
„Zwracamy się do kobiety, która żyje w niepewności i opowiadamy światu o tym, co jej boli. Dlatego spodziewamy po przeglądzie wideo na emocje katharsistyczne, w których umieszcza się smutek, zarównie jak i nadzieja, gdzie ma miejsce zmęczenie, lecz także chęć przyszłych zmian”, opowiada Denis.
Film nakręcony w języku angielskim, by przyciągnąć szerszą publiczność, w tym międzynarodową, i wzmocnić głos ukraińskich kobiet.
Udostępnij wideo w swoich mediach społecznościowych – przekaż informacje o traumie niejednoznacznej straty, pomaga to obalać stygmatyzację społeczną i jest realnym wsparciem dla kobiet, którzy czekają swoich bliskich.
Obejrzcie wideo na YouTube: https://www.youtube.com/watch?v=hdPoqP1xAcs
Mimo smutnych statystyk na Ukrainie, które mówią o dziesiątkach tysięcy rodzin, których bliscy zaginęli lub są w niewoli, niepewna strata wciąż pozostaje poza zasięgiem uwagi opinii publicznej.
„W społeczeństwie panuje takie piętno, które nie pozwala kobiecie zgłosić się na terapię: źe nikt nie pomoże, nikt nie uważa na mój ból, jestem samotna’. Otóż, kiedy kobieta wreszcie zgłasza się na projekt, widzimy wielką traumę. Ciągłe napięcie, które utrwala się w ciele. Najpierw stabilizujemy stan kobiety, później zajmujemy się odbudowa sił wewnętrznych”, komentuje Natalia Prysiazhnyuk, psychoterapeutka projektu.
Dodaje również, że dzięki systematycznej pracy ze specjalistą terapeutą kobiety często przyznają, że zaczynają na nowo interesować się czymś nowym: zaczynają haftować, zapisują się na tańczę, szukają nowych znajomych, z którymi dzielą się wspólnymi doświadczeniami. W tym odnajdują nowe zasoby do życia i wsparcie.
Jak zauważa Anna Hrubaia, kierowniczka projektu GIDNA, ponad 110 kobiet otrzymało już wykwalifikowaną pomoc psychologiczną – kierunek nieokreślona strata i przemoc seksualna, związana z konfliktem (CSRV).
Zgodnie z warunkami programu każda kobieta ma prawo do 16 bezpłatnych sesji indywidualnych z psychologiem, a następnie może przejść na terapię grupową na czas nieokreślony. Dlatego by otrzymać bezpłatną pomoc psychologiczną już teraz, należy wypełnić formularz na stronie internetowej projektu.
Materiał został stworzony przez Fundację FFU przy wsparciu Fundacji Askold i Dir, administrowanej przez ISAR Ednannia w ramach projektu „Silne społeczeństwo obywatelskie Ukrainy – motor reform i demokracji” finansowanego przez Norwegię i Szwecję.
Za treści publikacji odpowiada Fundacja FFU, które nie odzwierciedlają poglądów rządów Norwegii, Szwecji lub ISAR Ednannia.
