22 stycznia nasi pierwsze żołnierze, którzy będą przechodzili proces protetyki i rehabilitacji w klinice Steward Health Care Malta (SHCM), przybyli na Maltę. Przed wojną mężczyźni nie mieli doświadczenia wojskowego, lecz od początku inwazji pełnoskalowej stanęłi do obrony swego kraju.
Po raz pierwszy wojna dotknęła Andrija Konowałowa w 2014 roku. Wtedy mieszkał z żoną i małą córeczką w Doniecku. Już po raz drugi — w lutym 2022 roku w Kramatorsku, dokąd zostali zmuszeni przeprowadzić się całą rodziną. W miejscowej szkole Andrij pracował nauczycielem wychowania fizycznego. Później rodzina powiększyła się o drugą córkę.
Od pierwszych dni wojny Andrij bez wahania poszedł do komisariatu wojskowego, żeby walczyć o przyszłość swoich dzieci w niepodległej Ukrainie. Według naszego bohatera: „Jeżeli moi uczniowie będą walczyć, a ja nie, jak mogę im patrzeć w oczy? Dorosły mężczyzna mówi o mocy ciała i ducha, lecz sam nie idzie bronić swojej ziemi.”
Na początku Andrii przyłączył się do sił obrony terytorialnej, w czerwcu znalazł się w kilku ogniskach konfliktu. Podczas kontrataku armii ukraińskiej jego jednostka bojowa uczestniczyła w wyzwalaniu Limana. 7 października w trakcie misji bojowej w obwodzie ługańskim żołnierz wpadł na minę przeciwpiechotną, wskutek czego stracił nogę. Towarzyszy broni udzielili Andrijowi pierwszej pomocy medycznej i przewieźli go samochodem ewakuacyjnym do szpitala.
Poważna kontuzja nie przeszkadza bohaterowi nadał marzyć. Chсe przywrócić do pracy zawodowej i kontynuować zajęcia z dziećmi. Po zwycięstwie chciałby przyjechać na mecz ulubionej drużyny piłkarskiej "Szachtar" na stadionie w Doniecku!
Nasz drugi żołnierz, Witalij Tarusin, przed 24 lutym mieszkał z żoną i dwiema córkami w Charkowie. Pracował w branży budowlanej, od początku inwazji pełnoskalowej przystąpił do szeregów Sił Zbrojnych Ukrainy. Nie mógł siedzieć bezczynnie, uważając za swój obowiązek czynić aktywnie dlatego by odnieść zwycięstwo.
Po zakończeniu szkoleń Witalij został skierowany w kierunku chersońskim. Służył operatorem broni, zatrzymywał wrogie konwoje ze sprzętem wojskowym. Jako najtrudniejsze chwile w swojej pracy nazywa te, gdy musiał zabierać poległych towarzyszy.
Podczas kolejnej misji bojowej żołnierz został zaatakowany granatnikiem, wskutek ostrzału wpadł na minę, został ciężko ranny i stracił nogę. Witalij dowiedział się o wyzwoleniu Chersonia dopiero w szpitalu, dokąd został ewakuowany, ponieważ w tym kierunku działała jego jednostka bojowa. Z myślą o całkowitym wyzwoleniu naszej ziemi od okupantów bohater odzyskuje siły żeby kontynuować walkę.
Odczuwamy ogromną wdzięczność przed każdym żołnierzem, który obecnie broni Ukrainę kosztem własnego zdrowia i życia! Jesteśmy zobowiązani zrobić wszystko co jest w naszej mocy, żeby należycie im podziękować.
Wesprzyj ukraińskich żołnierzy, dokonaj datku na naszej stronie internetowej pod linkiem, dlatego by więcej żołnierzy otrzymali jakościową protetykę w 2023 roku!
